O Jim Carey μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Όχι μόνο για το ταλέντο του στις κωμωδίες αλλα επειδή ειναι και πολύ καλός ως δραματικός ηθοποιός.Τις προάλλες παρακολουθούσα μια από τις ταινίες του που χαρακτηρίζεται μάλλον κωμωδία. Είχα ξεχάσει όμως μια σκηνή, προς το τέλος της, πολύ οικεία τους τελευταίους έξι μήνες.
Μου έφερε στο νου την προσευχή
(ναι, προσευχή)
που κάνω κάθε βράδυ αυτούς τους μήνες:
«Θέλω να σταματήσω να σε σκέφτομαι κάθε λεπτό, κάθε μέρας που περνάει...
...αλλα το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε σκέφτομαι
μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή
που θα σταματήσω...»
Τέλος Αυγούστου 2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου