...

Με κοιτάζουν, μου μιλούνε κι απορούν,
αχ, τα μάτια σου.
Για τα όνειρα που κάνανε ρωτούν,
αχ, τα μάτια σου.
 
Μάτια παραπονεμένα,
μάτια που είσαστε για μένα,
θάλασσες υπομονής.